Koty brytyjskie są niezwykle popularne w naszym kraju, nie dziwi zatem rosnąca jak grzyby po deszczu ilość hodowli. Skąd takie uwielbienie dla tej rasy w Polsce? Trudno jednoznacznie odpowiedzieć, ale chyba po prostu te koty mają w sobie to “coś”, angielskie “coś” dodajmy.
Kot syberyjski, długowłosy przybysz z dalekiej północy, arystokratyczny, godny carskich pokoi… To obiegowe opinie o tej rasie kotów. W sumie to wszystko prawda. Ewentualnie można by jeszcze dorzucić, że pierwsze wzmianki o nim pojawiają się na staroruskich bylinach sprzed tysiąca lat.
Kot norweski to niezwykle ciekawy osobnik. Nie tylko ze względu na jego piękne, długie futro, które stało się wyróżnikiem rasy, ani też z tego powodu, iż został uznany za kota narodowego Norwegii i obraca się w kręgach arystokratycznych. Nie. Chodzi o coś innego. O jego charakter…
Kot bengalski hodowla pojawił się “na scenie” światowej felinologii stosunkowo niedawno - ledwie czterdzieści lat temu. Jakkolwiek próby stworzenia rasy która by łączyła cechy kota domowego i kotowatych żyjących w stanie dzikim datują się już na dziewiętnasty wiek.
Nagminnie słyszymy stwierdzenie, że kot orientalny to kopia kota syjamskiego. Ma to sens, bowien ta rasa została powołana do życia w wyniku skrzyżowania syjama i kota burskiego. Chciano to uskutecznić już w XIX w., ale rzeczywiste „narodziny” kota orientalnego sięgają okresu tuż po drugiej wojnie światowej.
Kot Maine Coon charakter to rasa której pochodzenie jest niezwykle zagadkowe. Często powtarzana z teorii mówi, iż to krzyżówka kota domowego z rysiem i szopem praczem. Przeciwna jej że to potomek kota norweskiego, który został przywieziony do Nowego Świata przez Wikingów…
Najlepsze artykuły z całego świata